در کلاس30 نفره با پیش مطالعه های انجام شده در خصوص انجام فرایض و رعایت دستورات دینی از جمله ( نماز – رعایت حجاب )تجربه ای به شرح ذیل بدست آوردم .

برای دست یافتن به این مهم لازم بود اعتماد دانش آموزان را جلب نموده وارتباط عاطفی با آنان بر قرار کنم و برای بدست آوردن وضعیت تربیتی موجود پرسشنامه ای را تنظیم و در اختیار دانش آموزان قراردادم . در تجزیه و تحلیل داده ها مشخص گردید حدود 60% دانش آموزان طبق عادات خانوادگی30% دانش آموزان به علت اجبار و فقط 10 % دانش آموزان با درک درست نسبت به رعایت حجاب و به موقع خواندن نمازقلبی اقدام می نموده اند.با هماهنگی دانش آموزان مقرر شد 15 دقیقه ساعات آموزشی کلاس را صرف مباحث تربیتی ارزشهای اسلامی کنیم و دانش آموزان به صورت گروهی در مباحث فعال باشند نه شنونده ، به همین منظور کتابهایی در رابطه با حجاب و نماز به دانش آموزان معرفی و یا تهیه نموده و در اختیار گروه ها قرار دادم .،و زمان کافی با مشارکت دانش آموزان جهت مطالعه تعیین و برنامه ریزی های لازم جهت انجام مباحث انجام گرفت .

بعد از شش ماه نتیجه فعالیت جمعی مشارکت دانش آموزان بدین شرح بود.

1- دانش آموزی که روزانه علارغم تذکرات مکرر مسئولین مدرسه حجاب خودرا به طور کامل رعایت نمی کرد. خود در این رابطه به سایر دانش آموزان کلاسهای دیگر امر به معروف می کردند

2- در مناسبتهای خاص در رابطه با ارزشهای دینی به جای اینترنت خود اقدام به تحریر مقالات می نمودند و چه زیبا بود.

3- وقت نماز دیگر نیازی به دعوت آنان نبود چون خود آنان از دعوت کنندگان بودند.

4- به جسارت می گویم اکثر آنان با وضو سر کلاس می نشستند.

5- و سایر ارزشهای دینی ازجمله صبور بودن – تلاش در یادگیری دروس – احترام به همسالان ومسئولین مدرسه و..... در آنها تجلی می گشت .